|
Wstęp
Klucz do sukcesu
Wskazówki marketingowe
Podstawowe zasady hodowcy
Prawidłowa praktyka hodowlana
Podstawowy zakres czynności hodowlanych
Wstęp
Każdego miłośnika przyrody, ekscytuje furkot zrywających się do lotu przepiórek. Na widok rozpierzchających
się w powietrzu, we wszystkich kierunkach, małych ptaszków, serce łomoce, dłonie się pocą aby zdążyć
uchwycić ten piękny widok, w obiektywie aparatu. Satysfakcjonującym jest fakt, odkrycia tych pożytecznych
dla środowiska ptaków, na swoim polu lub jego okolicach. Powoli w naszym kraju, pogłowie tego dziko
żyjącego ptaka maleje. Rzadko można go spotkać w naszym wiejskim środowisku, nie mówiąc już o
miejskich parkach. Przecież ten kurak przynieść może same korzyści natury ekologicznej, gospodarczej
i środowiskowej. Potrafi bowiem likwidować znaczące ilości szkodników występujących w środowisku. Może
tam pomóc w utrzymaniu równowagi ekologicznej, dać satysfakcję gospodarce turystyczno myśliwskiej,
przynieść dodatkowe lub podstawowe źródła dochodu małym gospodarstwom rolnym. Utworzenie programu
hodowli przepiórek do zasiedleń, przynieść powinno same korzyści, dla zainteresowanych stron. Na dzień
dzisiejszy, produkcja przemysłowa przepiórki, ukierunkowana została na pozyskanie jajek i mięsa do celów
konsumpcyjnych. Nie czyni się żadnych kroków, mających na celu rozpropagowanie takiej hodowli, pod
potrzeby zasiedleń. Wysiłki takie podjęte zostały, na nowo powstającej, pierwszej w kraju fermie ekologicznej,
pod patronatem Ogólnopolskiego Zrzeszenia Hodowców i Producentów PRZEPIÓRKA. Podstawa całej
hodowli, to chów wolierowy, wspomagany produkcją klatkową, na innych fermach. Klatki zasiedlane przez
wyselekcjonowane przepiórki z fermy ekologiczne, o nabytych cechach wysiadywania jaj. Ta ważna cecha
przepiórki, przy jej do tej pory, klatkowo bateryjnym chowie, została praktycznie całkowicie zatracona. Został
położony nacisk na jej efektywność w ilości zniesionych jaj, a nie naturalne cechy lęgowe. Starając zachować
w pełni warunki ekologiczne w trakcie takiej hodowli, poczynamy starania w celu pozyskania pogłowia ptaków,
których cecha naturalnych lęgów zostanie przywrócona. Dalszym etapem, jest współpraca na szerszą skalę
ze związkami łowieckimi krajowymi i zagranicznymi, w celu dalszej realizacji programu zasiedleń, oraz
z odbiorcami jajek, mięsa i wyrobów ekologicznych na bazie tych przepiórek. Poniżej postaramy się
przedstawić klika naszych spostrzeżeń dla zainteresowanych taką hodowlą.
spis treści
Klucz do sukcesu
Różnica między prawidłowym i złym zarządzaniem hodowlą, jest różnicą między dochodem a stratą. Ponad
80% problemów diagnozowanych w laboratoriach, mogło się zapobiec przez poświęcenie większej uwagi
na zasady prawidłowego zarządzania procesem hodowlanym, a zwłaszcza na jego szczegóły. Bowiem w nich
tkwi zazwyczaj przyczyna naszego niepowodzenia. Postępowanie takie jest daleko tańsze w zapobieżeniu
potencjalnym chorobom, niż ich późniejsze leczenie lub usuwanie. Należy pamiętać, że są to organizmy żywe,
wyjęte z ich naturalnego środowiska, które zostały stłoczone w małych obszarach zamkniętych i w 100%
zależą od producenta. Należy zapewnić im takie warunki, by stały się podstawą do późniejszego sukcesu
hodowlanego z przełożeniem na satysfakcję osobistą i finansową. Kiedy przyjmie się to pojecie za podstawę,
wtedy będzie stała otworem droga do sukcesu całego przedsięwzięcia.
Wskazówki marketingowe
Zasady marketingowe w całym przedsięwzięciu hodowlanym, powinny znajdować się na pierwszym miejscu.
Wchodząc w taki biznes lub jeśli się już jest w nim, zawsze jest jeden cel, sukces finansowy i osobisty.
Finanse to podstawa do dalszej egzystencji hodowli; przyjemność i duma z wyprodukowania najlepszego
ptaka to satysfakcja osobista i poważanie w środowisku hodowlanym. Mimo iż satysfakcja, duma i
przyjemność będzie krótkotrwała dla danego wylęgu, zawsze będzie przenoszona na następne pokolenie
nowo hodowanych ptaków. Chcąc to osiągnąć, powinniśmy przyjąć następujące zasady:
• Dokonywać zakupów materiału hodowlanego od zarejestrowanych i certyfikowanych zarodowych hodowli
ekologicznych, które wdrażają w/w program hodowlany, prowadzą w pełni profilaktykę zdrowotna
i fitosanitarną fermy, potwierdzoną przez lekarza weterynarii, który ma ją pod ustawiczną kontrolą. Ferma
powinna posiadać Certyfikat i status fermy ekologicznej. Pozysk jaj, ich wylęg i chów piskląt, powinien być
rejestrowany i odbywać się wyłącznie na tej fermie. Nabywanie ptaków od takich producentów zapewni dobry
genetycznie i zdrowy materiał. Na dzień dzisiejszy, praktycznie większość producentów wielko towarowych,
nie osiąga w pełni satysfakcjonujących wyników, ze swoich hodowli przepiórek, licząc średnią z całego okresu
hodowlanego. Przyczyną jest pozyskiwanie ptaków z byle jakich źródeł (i nie tylko).
• Wprowadzić system szerokiej reklamy swojego produktu, lub dołączyć do grupy producenckiej, która taki
program realizuje (obniżenie kosztów reklamy , zaopatrzenia, pozyskania materiału hodowlanego
itp. potrzeb). Wydrukowanie samej broszury, nie załatwi nam jeszcze problemu reklamy (w dodatku jak
będzie ta broszura złej jakości).
• Utrzymywanie swojego gospodarstwa na wysokim poziomie schludności. Przyszły klient będzie osądzał po
wyglądzie, jakości hodowlanej i fachowości rozwiązań. Realizując stare powiedzenie "jak siebie sprzedaż,
taki będziesz miał zysk" lub "jak cię widzą, tak o tobie piszą", będzie zawsze wyznacznikiem twoich przyszłych
zysków lub istnienia w branży. Pamiętaj, pierwsze wrażenie jest najważniejsze.
• Należy dokonać dokładnego rozpoznania biznesu, który chcemy wykonywać na terenie powiaty, województwa
lub kraju. Jeśli system realizacji takiego przedsięwzięcia, będzie przerastał twoje możliwości, należy
spróbować połączyć swoje siły i możliwości z grupą producencką.
• Po pozyskaniu klienta, zapewnij mu jak największy standard świadczonych przez ciebie usług lub jakość
produkowanych przez ciebie wyrobów. Wymagaj takiego postępowania od swoich pracowników lub
współpracowników.
• Przedstaw swojemu klientowi korzyści jakie może osiągnąć, po zakupie twoich wyrobów lub usług. Staraj
się oferować mu zawsze odrobinę więcej (między innymi ptaków), jak chce zakupić. Tzn. zapewnić go, że w
przypadku zwiększenia zapotrzebowania przez niego, na dany produkt, wynikłego z różnych sytuacji, może
go otrzymać.
• Musisz dochować wszelkiej staranności w swoich obietnicach i zapewnieniach, że to co oferujesz jest na
najwyższym poziomie i w 101% realizowane, potwierdzając to dodatkowymi dokumentami i
udokumentowanymi osiągnięciami.
• Mimo zawartego wcześniej porozumienia handlowego z klientem, jeśli klient dokonuje odmowy realizacji
tej oferty, a przyczyna leży po twojej stronie, nigdy nie należy klienta namawiać siłą do jej realizacji.
• Zarezerwuj zawsze dodatkowego awaryjnego klienta, na odbiór takiego produktu, który będzie chciał nabyć
produkt dobry lub po przecenie. Co do produktu o obniżonej jakości, jest to temat bardzo drażliwy. Z natury
lepiej to samemu zagospodarować, niż wypuszczać to na rynek, tym samym psując sobie marki.
• Jeżeli dostaniesz dwie odmowy od tego samego klienta, a sądzisz iż produkt twój jest takiej samej jakości,
jak zakupują inni twoi stali odbiorcy, nie proponuj już go odmawiającemu klientowi, tylko sprzedaj je klientowi
okazjonalnemu.
• Wymagaj z czystym sumieniem, za wyprodukowany dobry produkt i dobrego ptaka, właściwą cenę
adekwatną do jego jakości. Niska cena nigdy o tym nie świadczy. Po pierwszej próbie negocjacji klienta,
zawsze wróci do realizacji ostatecznie proponowanej twojej ceny. '
• Nie dawaj przyszłemu kupującemu wrażenia, że przepraszasz go za swoją proponowaną cenę. Każdy
dobrej jakości towar powinien sam siebie sprzedać.
• Zawsze bądź uczciwy z klientami. Nie obiecuj "gruszek na wierzbie". Na kłamstwie nie buduje się przyszłego
biznesu. Kłamstwo będzie miało wpływ na twoją reputację.
• Najważniejsza zasada: KAŻDA PIERWSZA TANIA SPRZEDAŻ PRODUKTU, USTAWIA JEGO PRZYSZŁĄ
CENĘ. Zastanów się dobrze zanim ją skalkulujesz i zaproponujesz. Może ci nie wystarczyć na dalszą
produkcję.
DOBRY TOWAR, TO NIE TANI TOWAR.
spis treści
Podstawowe zasady hodowcy
Twierdzenie "jeżeli rozpoczynasz zaopatrzenie i czerpiesz porady od niepożądanych hodowców, to kończysz
z niepożądanym ptakiem i wynikiem finansowym", jest jak najbardziej na czasie. To jest takie proste.
• Trzeba być ostrożnym przy wybieraniu dostawcy i towaru, który on oferuje. Trzeba go nabywać tylko od
szanowanych i uznanych producentów, którzy będą mogli przedstawić wszystkie certyfikaty produktu i jego
pochodzenie. Zapewni to stabilizację i dobre wyniki hodowlane i finansowe w przyszłości.
• Należy dołączyć do stowarzyszeń producenckich, które pomogą Tobie, w spełnieniu tych warunków. Mogą
skierować Ciebie na gospodarstwo hodowlane będącym w organizacji, na którym uzyskasz niezbędne
informacje potrzebne do realizacji swojego zamierzenia. Też możesz skorzystać z przeszkolenia w danym
zakresie hodowlanym lub obsługi procedur związanych z przygotowaniem do inkubacji, klucia, wylęgów i
produkcji przemysłowej. Takie odwiedzenie i szkolenie przeprowadzone na fermie przysparza nam olbrzymie
korzyści. Nie musimy "rozbijać głową muru, skoro został już raz rozbity" rozpoczynać i uczyć się na własnych
błędach, od początku, całego procesu hodowlanego. Dobrze jest nabyć już pewnych sprawdzonych
nawyków u hodowcy, który ma dobre osiągnięcia hodowlane i durzą praktykę. Wdrażając to w swojej hodowli,
unikamy strat, które na początku mogą wpędzić nas w poważne problemy.
• Należy przyjąć od samego początku zasadę najwyższej higieny prowadzonej hodowli co będzie świadczyło
o dobrej praktyce profilaktyki zdrowotnej ptaków.
• Jeżeli planujemy kupić jajka, sprawdzamy ich zgodność pochodzenia, wielkość, kształt i jakość według
zakupywanego gatunku. Powinny być jednolite w kształcie i wielkości. Duże jajko produkuje duze pisklę,
małe jajko, małe pisklę. Duże jajko rzadko się wylega. Zazwyczaj będą to pisklęta słabe jakościowo. Duże
zróżnicowanie wielkości jaj będzie powodem rozciągnięcia w czasie lęgów, oraz późniejszej wartości całego
stada produkcyjnego. • Jeżeli planujemy zakup stada ptaków, zwracamy uwagę na ich zgodność gatunkową
i pochodzenie, kolor upierzenia, regularność w wielkości i budowy ciała, ewentualną deformacje nóg i inne
anomalie anormalności. • Jeśli jest prowadzony rejestr lęgów i odchowów (a powinien dla dobra Twojego
i przyszłego konsumenta wyrobów), zapoznać się z jego historią zapisów kontrolnych, dotyczących prewencji
weterynaryjnej (stosowanych profilaktycznie leków i szczepionek) w trakcie odchowu danej partii młodych
ptaków przeznaczonych do handlu (dalszej hodowli). Jeśli jest to utrudnione, powinno się otrzymać dla
każdej partii zakupionego materiału hodowlanego, o tym mówiący certyfikat, poświadczony przez lekarza
weterynarii prowadzącego fermę. • Stosując się do powyższych zasad, przy nabywaniu piskląt lub dorosłych
przepiórek, powinniśmy zwracać uwagę na wszystkie te uwarunkowania, a późniejszy efekt na pewno nas
zadowoli.
• Przy produkcji na zasiedlenia, należy wybierać na reproduktorów ptaki najsilniejsze; o prawidłowej budowie,
zwiększonej odporności na choroby, nabytej w skutek prowadzonego prawidłowo programu profilaktyki
zdrowotnej; składające więcej jajek, mające cechy ich wysiadywania oraz cechę "falowania" zrywania się
całym stadem do lotów.
• Przy produkcji towarowej na wylęgi, należy zapewnić swojemu stadzie dodatkową (rezerwową) liczbę
kogutów lub kur, którymi możemy zastąpić te, które zostały usunięte ze stada reprodukcyjnego, na skutek
niepożądanych wad lub chorób.
• Przy zakupie piskląt zwrócić uwagę na Powtarzalność w pochodzeniu rodziny reprodukcyjnej. Raz, na trzy
lata, powinna być zmiana w składzie rodziny (inny samiec lub kura, nie z tego samego pokrewieństwa).
Powinno być to odnotowane w certyfikacie otrzymanym do zakupionego stada. W ogóle, używając
spokrewnionych rodziców do pozyskania jaj lub tuszy mięsnych, możemy spowodować spadek nieśności,
obniżenie wylęgów, jakości ptaków, zmniejszenia odporności na choroby oraz różne anomalie hodowlane,
które zamiast przynieść satysfakcje , przysporzą wielu problemów.
• Po zakupie nowych piskląt, przed właściwym zasiedleniem lub zmieszaniem z dotychczasowymi ptakami,
należy poddać je kwarantannie przez okres co najmniej 3 tygodni, poza obszarem budynku(ów) lub rejonem
hodowlanym. Jest to czas na wykrycie w śród zakupionych ptaków, osobników chorych lub mających wady
spowodowane wcześniejszymi błędami hodowlanymi. Przez ten dłuższy czas na pewno to się ujawni.
• Dobrą zasadą potencjalnego producenta piskląt lub wyselekcjonowanych ptaków, powinno być
przeprowadzenie przed rozpoczynającym się sezonem szczegółowych badań, w kierunku najgroźniejszych
chorób ptaków, (oczywiście przy prawidłowo prowadzonej na bieżąco, profilaktyce zdrowotnej względem
innych chorób).
spis treści
Prawidłowa praktyka hodowlana.
Hodowla wewnętrzna
Hodowla zewnętrzna (wolierowa)
Szkodniki i choroby
Każdy potencjalny producent hodowlany, ma szereg pomysłów, co do jego produkcji. Jednak mimo to chcemy
podzielić się z Wami kilkoma spostrzeżeniami, które do tej pory poczyniliśmy.
Hodowla wewnętrzna
• zapewnienie sztucznego światła w celu stymulacji nieśności jajek, co najmniej przez okres 17 godzin. Nie
pożądanym jest zmniejszenie tego okresu, w trakcie stymulacji nieśności. Spowoduje to jej spadek,
a kolejne przywrócenie wydajności, może przeciągnąć się co najmniej o trzy tygodnie. Do tego celu można
użyć najprostszych urządzeń sterowniczych.
• Do najlepszych warunków produkcji jajek, zaliczyć możemy: zima temperatura na powyżej ok. 15,00oC, lato
poniżej 29oC. Tych granicznych temperatur nie powinno się przekraczać. Jeśli chodzi o zimę, mimo 12oC
zauważyliśmy, że przepiórki jeszcze niosą ale słabo i nie regularnie.
• Należy prowadzić codzienne dokładne zapisy w książce hodowlanej. Poczynione tam uwagi, pozwolą na
analizę możliwych błędów w celu przyszłego ich wyeliminowania. Między innymi wiemy, jaka jest wydajność
i jakość nieśności poszczególnych rodzin (kura + kogut, lub trzy kury i kogut _ to jest schemat tylko dla
hodowców o długim stażu hodowlanym). Będziemy mogli wyeliminować "nieurodzajnego" koguta lub kurę.
Ich błędy mogą polegać na:
• nie zapładnianiu jaj (brak zalężonych jaj skutek brak wylęgów)
• miękkiej skorupie jaja (wada genetyczna lub zły skład paszy)
• niewłaściwej wielkości jaja
• niewłaściwej skorupy na skutek deformacji na jej powierzchni
• choroby utajonej ptaka
• zapewnienie stałego dostępu do paszy
• zapewnienie stałego dostępu do wody
• zapewnienie wysokiego poziomu higieny klatek, urządzeń i wyposażenia hodowlanych oraz samego
pomieszczenia
• wyposażenia pomieszczenia hodowlanego w matę dezynfekującą obuwie przy wejściu
• składowanie paszy w wydzielonym starannie zabezpieczonym pomieszczeniu, poza halą produkcyjną
• zaopatrzenie wszystkich otworów w siatki przeciwko owadom i gryzoniom
• zapewnienie ciągu komunikacyjnego do sprawnego usuwania pomiotu (odchodów ptasich) poza obręb
fermy hodowlanej, na specjalnie do tego celu przygotowaną płytę nawozową lub bezpośrednio na pole
• zaopatrzenie fermy w osobno wydzielony magazyn do składowania lub przechowywania jajek (chłodnia)
• zapewnienie oddzielnego pomieszczenia na sortownię i pakowalnię jaj
• wygospodarowanie części magazynowej na opakowania i inne wyroby służące do produkcji
• wydzielenie całkowicie oddzielnej części pomieszczenia, na magazynowanie witamin, dodatków
mineralnych i potencjalnych leków (część chłodząca)
Gdy spełnimy powyższe warunki i zaakceptuje je powiatowy lekarz weterynarii, będziemy mogli powiedzieć,
że możemy rozpocząć hodowlę.
powrót spis treści
Hodowla zewnętrzna (wolierowa)
Planując produkcję zewnętrzną, musimy zwrócić uwagę na usytuowanie samej woliery.
• jej czoło powinno być skierowane na południe.
• woliera powinna posiadać fundamenty na głębokość co najmniej 50 cm. W celu ochrony jej zawartości
przed psami, łasicami, kotami i innymi potencjalnymi wrogami, jakimi są drapieżniki. Dodatkowo ferma
powinna być ogrodzona płotem na trwałym fundamencie (ok. 50 cm).
• całość fermy powinna być osłonięta od innych hodowców, robotników czyli osób postronnych, w celu
zapewnienia spokoju ptakom. Ich zaniepokojenie może wywołać u nich duży stres objawiający się zrywami
wzlotowymi, których efektem są częste zranienia lub śmierć.
• część woliery powinna posiadać zadaszenie przed zmiennymi warunkami atmosferycznymi
• woliera powinna posiadać część wydzieloną i osłoniętą od wiatru, w celu umożliwienia ptakom, ukrycia się
przed złymi warunkami atmosferycznymi (mróz, silny wiatr, śnieżyce)
• w części dolnej woliery , powinien znajdować się pas gładkiego materiału do wysokości ok. 50cm, który
zabezpieczy ją przed próbą wchodzenia po siatce do góry drapieżnikom jak łaska lub tchórz.
• stosować siatkę o oczku nie większym jak 20 x 20 mm, które da zabezpieczenie przed innymi ptakami
• doglądać ptaki kilka razy dziennie. Pozwoli to na szybką reakcję na nieprawidłowości, które nagle mogą
się pojawić
powrót spis treści
Szkodniki i choroby
Należy wdrożyć na fermie podstawowy zakres niezbędnych czynności profilaktycznych, w celu wyeliminowania
przyszłych problemów hodowlanych i zdrowotnych.
Będą do nich należeć:
• regularne sprawdzanie ptaków na występowanie wszy lub innych insektów
• profilaktycznie dodać do zasobnika z piaskiem, środka owadobójczego. Przepiórka jest ptakiem, który
uwielbia kąpiele piaskowe, za których pośrednictwem może się ich pozbyć
• jeśli nie stosujemy takiej kąpieli, to wykonać okresowy oprysk preparatem owadobójczym. Przez ciągłe
stosowanie tego samego specyfiku, może doprowadzić do uodpornienia się tych insektów. W związku
z powyższym, każdą obserwację i dalsze zastosowanie leku, należy przekonsultować z lekarzem weterynarii
• wykładać w miejscach zabezpieczonych przed dostępem ptaków hodowlanych, trutki na gryzonie
• kontrolować codziennie stan higieniczny koryt (paśników), naczyń z wodą, pojemników zbiorczych na linii
pojenia
• kontrolować stan wyściółki (jej wilgotność, zabrudzenie odchodami, spleśnienia), i ewentualnie reagować
przez jej szybkie uzupełnienie lub wymianę. Można również dodać stabilizator wiążący wydzielany amoniak
• nie gromadzić dłużej jak jeden miesiąc mieszanki paszowej, która może ulec spleśnieniu, stając się
produktem bardzo szkodliwym dla hodowanych ptaków
• w trakcie prac hodowlanych, nie należy styka się z innymi ptakami, będącymi lub występującymi
w sąsiedztwie twojej hodowli. Na rękach po dotknięciu tych ptaków, możemy przenieść do swojej hodowli
potencjalne choroby.
• na teren własnej hodowli, nie wpuszczaj osób postronnych, a zwłaszcza mających przy sobie inne ptaki.
Należy przyjąć zasadę "mam dużo do stracenia" wchodzę tylko ja, przeszkolony obsługujący hodowlę
pracownik i lekarz weterynarii. Każda inna inspekcja, objawiająca się wejściem na teren hodowli,
powinna się odbyć na zasadzie podpisania stosownego dokumentu, gdzie wyraźnie jest podana
ewentualna odpowiedzialność za straty finansowe, spowodowane przeniesieniem choroby lub
wywołaniem stresu, u hodowanych ptaków !!!!!!
powrót spis treści
Podstawowy zakres czynności hodowlanych
Przygotowanie jajek
Wylęganie
Przyczyny złego wylęgu
Po wylęgu
1. Przygotowanie jajek
Mimo pozyskania bardzo dobrych jakościowo jajek od hodowanego stada zarodowego, w prosty sposób
możemy się przyczynić do ich popsucia prze niewłaściwie prowadzony proces jego przygotowania do inkubacji.
Chcąc się ustrzec od takiego błędu należy zwrócić uwagę na:
• zbiór jajek powinien odbywać się minimum dwa trzy razy dziennie, jeżeli nie działa na nich wysoka
temperatura na skutek upałów. W przypadku wysokich temperatur zbiór ten powinien odbywać się częściej.
• składować jajka małym (cienkim) końcem do dołu
• jeżeli jajka przechowywane są więcej niż trzy, cztery dni przed wstawieniem ich do inkubatora, należy je
obracać minimum dwa razy na dobę. Nachylenie do przeciwnego skosu, za każdym razem w przybliżeniu
kąta 45o, w celu zapobieżenia przyklejenia żółtka i embriona do błony
• temperatura przechowywania 12,78oC i wilgotność75%. Do schłodzenia jajek nie należy używać
standardowego domowego klimatyzatora, bowiem usuwa on z pomieszczenia w dużym stopniu wilgotność.
Po prostu je osusza. Jeśli usuniemy wilgoć, to jajko będzie bezwartościowe
• nie myć brudnych jajek lub szorować ich szmatką. Usuwa się wówczas ochronną naturalną warstwę jajka,
przez co wystawiamy je na bezpośrednie potencjalne działanie bakterii chorobotwórczych
• nie przetrzymuj jajek dłużej niż 10 dni
• nie umieszczaj bezpośrednio w wygrzanym inkubatorze, wychłodzonych jajek Należy pozwolić im na
uzyskanie temperatury otoczenia względnie ciepłej, aby nie nastąpił szok temperaturowy (przejście z 12oC
do temp. 37,8oC spowoduje roszenie jajek, co prowadzi do zmniejszenia wylęgowości)
spis treści powrót do zakresu
2. Wylęganie
Nieodpowiednie dostosowanie parametrów inkubatora i mała wiedza z zakresu wylęgania, może zrujnować
wszystkie plany hodowlane.
Aby temu zapobiec, należy zwrócić uwagę na:
• uwzględnić w swojej produkcji zakup odpowiedniego modelu inkubatora, który zaspokoi nasze
zapotrzebowanie na określoną wielkość i parametry lęgów
• przetestować ustawienia programowe inkubacji i klucia co najmniej przez 24 godziny, po ustaleniu
parametrów (zakresy ustawień inkubatora i klujnika, podane w innych działach portalu)
• skonfrontować ustawione parametry inkubacji i lęgów przez kolejne trzy legi i ewentualnie je skorygować
inaczej, niż mówi o tym instrukcja obsługi
• w trakcie kontroli parametrów, sprawdzać ustawienia na wszystkich koszach z jajkami
• wykonywać obrót jajek w inkubatorze min 2 razy na dobę
• zakończyć obracanie jajek na 3 dni przed wylęgiem
spis treści powrót do zakresu
Przyczyny złego wylęgu
• niepokojenie ptaków czynnikami zewnętrznymi w trakcie okresu godowego
• linia krwi utrzymywana dłużej niż 3 lata
• zła jakość materiału hodowlanego (zniekształcone jajka, puste jajka Itd.)
• zbyt duża obsada kur przypadająca na jednego koguta
• za długi czas przechowywania jaj w przechowalni
• nieodpowiedni sposób przechowywania jaj
• nieodpowiednie obracanie jaj
• nieodpowiednia temperatura jaj przed włożeniem ich do inkubatora
• duże wahnięcia lub rozbieżność temperatury na poszczególnych półkach i miejscach inkubatora lub klujnika
• niewłaściwa wilgoć jak wyżej
• złe warunki sanitarne
• złe wyczyszczenie aparatów i ich wyposażenia
• jajka pozbawione warstwy ochronnej przed przechowywaniem przez ich mycie lub czyszczenie wilgotnymi
ścierkami
To są jedne z najważniejszych przyczyn niepowodzeń w wylęgu przepiórek.
W skrócie podaję wskazówki, które pomogą zapobiec tym problemom:
• Należy gruntownie wyczyścić pomieszczenie hodowlane tj.: ściany, sufit, podłogę, klatki, wyposażenie
i urządzenia. Najlepszą metodą jest mycie pod ciśnieniem. Usunie to kurz, odpadki, pajęczyny i inne
zanieczyszczenia , które mogą znajdować się również w trudno dostępnych miejscach. Po takim umyciu,
należy wszystko zdezynfekować. Dobra metoda, jest osuszanie w słońcu tych elementów, które na nie
możemy wynieść. Po gruntownym oczyszczeniu i zdezynfekowaniu, należy ustawić i uzupełnić wyposażenie
pomieszczenia hodowlanego. W wejściu ułożyć matę dezynfekującą obuwie.
• Jeśli hodowla jest rodzaju ściółkowego, nie należy stosować podkładów ściółkowych, pozyskanych z innych
hodowli, lub na których była prowadzona już hodowla w danym gospodarstwie. Nie używać trocin i wiórów
z twardego drewna. Są one mało absorpcyjne lub powodują szybkie namnarzanie szkodliwych pleśni
i grzybów. Pisklę przepiórki nagminnie wyjada drobne trociny, co prowadzi do schorzeń układu
pokarmowego, lub zaczopowania światła jelita. Najlepszą wyściółką jest piasek, który powinien mieć
grubość ok. 5 cm. Wyściółka powinna być sucha i utrzymywana w stałej czystości a wówczas unikniemy
wielu problemów (zewnętrzne pasożyty, uszkodzenie oczu od amoniaku itd.).
• rozplanować zapotrzebowanie na optymalny rodzaj sztucznej kwoki, której wielkość i zakres parametrów
pozwoli na odchowanie piskląt.
• przed zasiedleniem kwoki, należ ustawić w niej żądane parametry i dopiero po 24 godzinach, gdy parametry
się ustabilizują, zasiedlić pisklętami
• Zakres temperatur pod kwoką, jest różny dla kolejnych dni tygodnia życia piskląt i wynosi:
Pierwszy tydzień 36,6oC - 37,8oC
Drugi tydzień 35oC
Trzeci tydzień 32,22oC
Czwarty tydzień 29,44oC
Piąty tydzień 26,5oC
Możemy w prosty sposób wywnioskować, czy temperatura dla piskląt jest odpowiednia. Gdy parametry
temperatury utrzymywane są na właściwym poziomie, wszystkie pisklaki są regularnym okręgu porozkładane
pod kwoką. Gdy tłoczą się bezpośrednio pod nią to jest za zimno. Gdy rozlokowały się poza nią to temperatura
jest za wysoka.
• Przy wystąpieniu stanu chorobowego u przepiórki, należy zapewnić jej podwyższone warunki cieplne. Chora
przepiórka bardzo szybko się schładza, a zapewnienie jej ciepła pomaga w pokonaniu choroby.
• Zastosowanie wysokiej obudowy kwoki (ok. 40 cm wysokości), zabezpiecza pisklaki przed szybką utratą ciepła.
• Nie należy kwoki wyściełać śliskimi materiałami, które powodują ślizganie się przepiórek po takiej
powierzchni, powodem czego są "rozjechane nogi" (urazy kończyn i stawów). Najlepszym materiałem na
dno odchowalnika jest ramka opięta siatką plastykową o oczku ok. 5 mm, która to zabezpiecza i umożliwia
utrzymanie wysokiej higieny.
• Należy zabezpieczyć im dostęp do świeżej letniej (nie zimnej) wody i paszy.
• Rozplanować wielkość odchowalnika pod względem powierzchni podłogi przypadającej na jednego ptaka
w danym okresie odchowu (im starsze przepiórki tym większe gabarytowo). Może dojść do zbytniego
zatłoczenia w za małej przestrzeni. Skutkiem tego może być jedna z podstawowych bolączek u przepiórek,
którą jest kanibalizm.
• Zwracać uwagę na występowanie amoniaku w atmosferze ptaków. Gaz ten ma zły wpływ na zdrowie
przepiórek. Powodem jego występowania, jest duża wilgoć w pomieszczeniu hodowlanym, duże ilości
rozkładających się odchodów na skutek ich zmoczenia, niewłaściwa wentylacja. Zwiększenie zawartości
amoniaku w otaczającym przepiórki powietrzu, przyczynia się do uszkodzenia oczu, problemów oddechowych.
Zawsze będzie wyższy poziom amoniaku u ptaków we krwi niż ich otoczeniu.
spis treści powrót do zakresu
Przedziały czasowe dla czynności odchowalniczych i ich systematyka
Po wylęgu
• 24 godziny przed usunięcie piskląt z klujnika
Ustawienie na wszystkich kwokach parametrów temperatury pod i wokół kwoki w zakresie 36oC - 37,8oC
i sprawdzenie tej temperatury na krawędzi kwok, na wysokości ok. 5 cm od podłoża. Wstawienie
pojemników z wodą słodka w celu jej zagrzania do temp. otoczenia kwoki. Spowoduje to, iż wypijana woda
przez pisklaki będzie ogrzana i nie wywoła u nich szoku termicznego. Zwrócić uwagę, aby wielkość spodków
pojemników z wodą , nie umożliwiała zamoczenie się ptaków.
• 2 godziny przed usunięciem piskląt z klujnika
Kontrola temperatury kwoki. Zastosowanie wyściółki na dnie kwok, tylko nie gładkiej. Najlepiej ramka
z siatką plastykową o oczkach 5 mm, sieczka ze słomy bądź odkażony drobny piasek rzeczny.
Przeprowadzić selekcje piskląt pod względem ich zdrowotności, błędów w budowie, wielkości.
Usunąć należy pisklęta słabe, kalekie.
• 1 - 7 dzień
Codziennie kontrolować kwoki a zwłaszcza w nocy, gdy temp. otoczenia znacząco się obniża. Codziennie
czyścić pojemnik z wodą utrzymując go napełnionym. Usuwać odchody lub wyściółkę z odchowalnika.
Kontroluj wysokość części grzejącej kwoki, w miarę wzrostu pisklaków.
Uzupełniać paszę rozsypaną n tacy i karmniku stojącym w jej bliskości.
• 7 - 14 dzień
Zredukować max temperaturę kwoki do 35oC w siódmym dniu.
Zabezpieczyć ciągły dostęp ptaków do świeżej paszy i wody.
Dostawić większe naczynie z wodą lub zamontować poidełka, a powoli usuwać w trakcie nauki picia z tych
urządzeń, mniejsze pojemniki.
Powoli ograniczać obszar styczności ptaków pod kwoką, do nocy. Nie zabierając możliwości ogrzania wokół
kwoki.
Codziennie usuwać zabrudzony pokarm lub wodę.
• 14 - 21 dzień
Zredukować max temperaturę kwoki do ok. 32,22oC
Utrzymywać pełen dostęp ptaków do świeżego pokarmu i czystej wody.
Regulować w miarę potrzeby dostęp do wyższej temperatury z uwzględnieniem ciepłych dni lub wyższej
temperatury otoczenia.
Ograniczać dostęp pod kwoką praktycznie do nocy.
Nadal utrzymywać wysoki poziom higieny w odchowalniku i jego wyposażenia.
• 21 dzień i po
Zakres max temp. kwoki zredukować do 29oC
Kontynuować zmniejszanie temperatury 1,5oC każdego następnego tygodnia.
Stopniowy spadek temperatury o 1 - 2oC jest bardziej tolerowany niż jej gwałtowny spadek o kilka lub
kilkanaście stopni w jednym momencie. Przy stopniowym schodzeniu z temperatury, zmniejsza się
możliwość dla szybkiego wyziębienia ptaka w okresie dużych skoków pogodowych. Należy dalej kontynuować
higieniczne i żywnościowe procedury.
• 5 - 6 tygodni
Gotowe ptaki do dalszej produkcji towarowej na jajka, mięso lub do zasiedleń.
• 7 tydzień i po
Zaproponowane sugestie do tego okresu, powinny przyczynić się do pozyskania w pełni wykształconego
ptaka o różnym przeznaczeniu. Po okresie 4 - 6 tygodni, przepiórki posiadają w pełni rozwiniętą okrywę z piór.
Tak przystosowane już do samodzielnej egzystencji ptaki, powinniśmy umieścić z dala od zgiełku ludzkiego,
ruchu drogowego, obszaru przebywania dzieci, poza zasięgiem innych zwierząt. Ta cisza i spokój, pozwoli na
wyprodukowanie dobrego materiału hodowlanego. W wolierach należy im zapewnić schronienie i kryjówki
dla ochrony przed złymi warunkami atmosferycznymi. Przez wykonanie takich kryjówek między innymi z łodyg
zboża, spowodujemy u nich wzrost zainteresowania takim źdźbłem, co odciągnie ich od problemu, jakim
jest kanibalizm. Karmniki oraz poidła, należy ustawić na podwyższeniu wykonanym z drucianej platformy.
Zabezpieczy to karmę przed dostawaniem się do niej odchodów. Należy jak najmniej niepokoić w tym
okresie przepiórki, jeśli hodowane są na zasiedlenia. Należy kontakt z nimi zredukować do
najpotrzebniejszych czynności (zadawanie karmy i picia, oraz sprawdzanie ich stanu). Można umieścić je
w przenośnych, mniejszych, drucianych klatkach, usytuowanych ok. 50 cm nad ziemia (oczywiście
zadaszonych w części). W ten sposób przygotowane ptaki do zasiedleń, osiągają tą dojrzałość
po 16 tygodniach.
spis treści powrót do zakresu
|
|
